Küçük Oteller İçin Zorlu Sezon: Hedef Günü Kurtarmak

Turizm sektöründe özellikle butik ve küçük ölçekli konaklama işletmeleri için dengeler hızla değişiyor. Artan maliyetler, yükselen operasyonel giderler ve daralan kâr marjları, yıllar önce yatırımcıların gözdesi olan küçük otelleri bugün ciddi bir sürdürülebilirlik sınavıyla karşı karşıya bırakıyor.

Otel Yönetim ve Yatırım Danışmanı Aykut Bakay, sektördeki durumu kendi ağzından şöyle özetliyor:

“Küçük otellerde günü kurtarmak bile artık bir başarı. Bir dönem prestijli ve keyifli bir yatırım olarak görülen 10-15 odalı butik oteller, bugün artan maliyet baskısı nedeniyle ayakta kalma mücadelesi veriyor.”

“Otel küçük, sıkıntı büyük”

Bakay, sahadaki gözlemlerini şöyle aktarıyor:

“Bir sahil kasabasında, deniz kenarında ya da İstanbul’un tarihi bölgelerinde 10-15 odalı şirin bir binayı işletmek bir zamanlar hem prestijli hem de keyifli bir yatırım olarak görülüyordu. Ama bugün geldiğimiz nokta, maliyet baskısına yenilen butik işletmecilik.”

“Sektörde dengeler öyle değişti ki, birkaç yıl öncesine kadar yatırımcıların hayali olan butik oteller, bugün sahipleri için en büyük kabus haline gelmiş durumda. ‘Satılık otel’ ilanlarındaki artışın arkasındaki temel sebep, sürdürülemez operasyonel yükler.”

“Görünmez giderlerin pençesindeyiz”

Bakay, küçük otellerin zorluklarını şu sözlerle anlatıyor:

“Küçük bir otel işletmek, büyük bir tesisi yönetmekten daha zor. Büyük otellerde maliyetleri yayabileceğiniz restoranlar, barlar, spa ve toplantı salonları varken, küçük otellerde her bir lamba, her bir personel ve her bir tamirat doğrudan kârı etkiliyor. Misafir memnuniyetini korumak ile hayatta kalmak arasında iki ucu keskin bir karar vermek zorundayız.”

“Personel giderleri, enerji masrafları, tanıtım, bakım-onarım, vergi ve sigorta… Küçük olsa da otel küçülmüyor; aksine her maliyet daha belirgin hale geliyor.”

“Hayatta kalma eşiği artık 50 oda”

Bakay sahadaki yatırımcıların profilini şöyle aktarıyor:

“Artık kimse ‘şirin olsun, az olsun, huzur olsun’ demiyor. 40-50 oda bandının altındaki tesisler neredeyse alıcı bulamaz hale geldi. Çünkü aynı geceyi yönetmek için gerekli personel ve hizmetler, 15 oda için de 50 oda için de benzer düzeyde gerekiyor. Bu nedenle 50 odanın altındaki tesisler artık ‘yatırım’ değil, ‘pahalı bir hobi’ kategorisine giriyor.”

“Marka desteği çözüm değil”

Bakay, uluslararası zincirlerin küçük tesisler için sınırlı seçenek sunduğunu belirtiyor:

“Oteli bir küresel zincirin alt markasına bağlayarak kurtarırım düşüncesi doğru değil. Büyük markalar da işletme giderlerini karşılayamayan küçük yapılar için çok seçici davranıyor. Kazanç yaratamayan bir operasyon, markanın itibarını riske atıyor.”

“Hizmetten kısıp personel sayısını azaltırsanız, misafir puanları düşüyor; puanlar düştükçe talep azalıyor ve bu kısır döngü otelin satılığa çıkmasıyla son buluyor.”

“Romantik hayaller yetmiyor”

Bakay, son olarak yatırımcılara şu tavsiyede bulunuyor:

“Artık ‘küçük otel güzeldir’ devri kapandı. Bugün ayakta kalabilenler yalnızca yönetilebilir ve ölçeklenebilir işletmeler. Küçük otellerde günü kurtarmak bile artık bir başarı olarak kabul ediliyor.”